没事了,你以后也不要再问了。
把它彻底忘掉,懂吗?</strong><fontface=”宋体”><fontstyle=”font-size:9.0pt”><strong>”</strong><fontface=”宋体”><fontstyle=”font-size:9.0pt”><strong>郭玄光嘴上是同</strong><fontface=”宋体”><fontstyle=”font-size:9.0pt”><strong></strong><fontface=”宋体”><fontstyle=”font-size:9.0pt”><strong>意了,但是他也听出了高婕语气中的愤怒。
他想:</strong><fontface=”宋体”><fontstyle=”font-size:9.0pt”><strong>”</strong><fontface=”宋体”><fontstyle=”font-size:9.0pt”><strong>这件事应该是不关我事的,</strong><fontface=”宋体”><fontstyle=”font-size:9.0pt”><strong></strong><fontface=”宋体”><fontstyle=”font-size:9.0pt”><strong>那天主任那家伙也没料到我出现</strong><font
-->>(第3/62页)(本章未完,请点击下一页继续阅读)